پنج شنبه شب جلسه شورای مرکزی انجمن فخردانش به مناسبت پنجمین سالگرد تاسیس انجمن برگزار شد. حدود ۲ ساعت با دوستان به بحث و گفتگو در مورد مشکلات انجمن مشغول بودیم. هر یک از دوستان ایده و طرحی برای پیشرفت کار می داد. مهم ترین مسئله ای که دوستان را نگران کرده نداشتن پشتیبان مالی برای انجمن بود. ما فخردانشی ها از سال ۸۳ تا ۸۷ با جمع آوری بودجه ای اندک پنج جشن بزرگ فخرآفرینان به منظور تقدیر از راه یافتگان به مراکز عالی دانشگاهی ( بیش از ۱۰۰۰ نفر ) و چند نوبت کلاس های آمادگی کنکور( با شرکت بیش از ۳۰۰ نفر از محصلین ) با کمک بسیاری از افراد از جمله مدیران مراکز پیش دانشگاهی راه دانش و شهدای هما ( دکتر صبوری و خانم هاشمی پور ) و نیز شخص محمد فلاح کهن مدیریت آموزش و پرورش جاسک برگزار کردیم. اسفند ، ماه فعالیت های انجمن بود ، از سفارش تندیس و سررسید زرکوب شده با آرم انجمن تا سفارش و چاپ لوح های تقدیر و هماهنگی با برخی از نهادها و از جمع آوری اسامی قبول شدگان تا فرستادن دعوت نامه برای آن ها و از اطلاع رسانی تا جذب منبع مالی و ده ها فعالیت دیگر...

اما هر چقدر در جلسه بیشتر به مشکلات می پرداختیم از برگزاری برنامه و جشن فاصله می گرفتیم. یکی از دغدغه ها هم عدم تمدید اعتبارنامه در موعود مقرر بود که ذهن بچه ها را مشغول کرده بود و در این فرصت کوتاه پیگیری اش بسیار سخت بود.

ساعت ۹ شب بود و بایستی بابت این نشست نتیجه گیری می کردیم ، نتیجه ای که شاید فاصله ما را از انجمن و دوستان بیشتر می کرد. به پایان جلسه رسیدیم و بغض گلویمان می فشرد و مجال صحبت کردن نمی داد. هر چه در وجودمان تقلا می کردیم که بار دیگر با دوستان در مورد ششمین جشن صحبت کنیم ، نمی شد.

آری، این چنین تصمیم شد که اعلام کنیم که به دلیل نداشتن پشتیبان مالی ، عدم تمدید اعتبارنامه انجمن ، نداشتن دل و دماغ کار و ده ها مشکل و مانع دیگر ، بایستی سال ۸۸ را بدون برگزاری ششمین جشن فخرآفرینان به پایان برسانیم   !!!

هرگز فکرش را نمی کردیم که چنین شود...

امیدواریم ، امیدواریم ، امیدواریم که بتوانیم ، بتوانیم ، بتوانیم:

 در سال ۸۹ از پذیرفته شدگان برتر سال ۸۸ تجلیل کنیم.

پ.ن:ارشد صدیقی عضو هیات موسس انجمن در قسمت نظرات مطلبی نوشته بود که :

باسلام
از نتیجه جلسه شورای مرکزی بسیار متاسفم(البته بنده عضو آن نیستم)).
از سال 83 تا الان بسیار کوشیدیم تا برای رشد علمی شهرستان در حد وسع و توان از هیچ کاری دریغ نکنیم. نتایج خوبی گرفتیم (البته از نظر بنده).
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل که گرمراد نیابم به قدر وسع بکوشم
از جشن فخرآفرینان گرفته تا برگزاری کلاس های کنکور در تابستان و حمایت مالی از برخی دانشجویان و... .
امید است که مورد رضای پروردگار قرار گرفته باشد.
با توجه به مسایل و مشکلات فعالیت انجمن به عنوان هیات موسس به اتفاق دو تن دیگر از هیات موسس در مورد انحلال انجمن بزودی تصمیم خواهیم گرفت .
و نتیجه آن را به اطلاع همه اعضا از طریق همین وبلاگ خواهیم رساند.

به قول دوستی:
به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی است.

امیدوارم این گونه که ارشد صدیقی در مورد انحلال انجمن نوشته ، نشود و همه دست به دست هم دهیم و مشکلات را بر طرف کنیم.